تبلیغات
مذهبی

تاریخ : شنبه 14 فروردین 1395 | نویسنده : افشین

از پل صراط با سرعت عبور کنید !

Image result for ‫عبور از پل صراط‬‎

مومن واقعی ، زرنگ و باهوش است و از هر موقعیتی بیشترین استفاده را از آنِ خود می‌نماید. از تهدیدها فرصت می‌سازد. از ناخوشی‌ها و نامرادی‌ها نه تنها شکایت نمی‌کند بلکه با نگاهی خوشبینانه و دلی دریایی و قلبی شاکر، ضمن طی کردن مسیر خروج از مشکلات، بیش از اینکه خارهای پیشِ پا را ببیند گل‌های زیبا و معطر را دیده و تا آنجا که بتواند از آنها  می‌چیند.

در مسیر زندگی، یکی از کارهایی که اجر و پاداش فراوانی دارد، خدمت و رسیدگی به بیماران است. چرا که خداوندِ مهربانتر از مادر، به بیماران توجه خاصی داشته و ایام بیماری بندگان مومنش را به صورت ویژه حساب می‌کند. تحمل درد و بیماری آنان را عبادت به حساب آورده و چندین برابر به آنان پاداش می‌دهد.

 امام باقر علیه السلام فرمودند :
تب یک شب با عبادت یک سال و تب و درد یک شب با عبادت شصت سال و در سه شب با عبادت هفتاد سال برابری می‌کند.

Image result for ‫عبادت  بیمار‬‎

آری ، پروردگار عالم بیماری را عبادت و بیماران را عابدان شب زنده دار، محسوب می‌نماید. و اینگونه، هر کسی هم که به این عابدان خدمت کند، در درگاه خداوند متعال عزیز و محترم شمرده شده و مورد عنایات خاص پروردگار عالم قرار می‌گیرد.
برای خدمت به بیماران نیز، عرصه‌های مختلفی وجود دارد که در بین آنها، پرستاری و رسیدگی به بیمار، ارزش و اهمیت فراوانی دارد.
پرستاری از بیماران آنقدر اهمیت دارد که :

پیامبر خدا صلى‏‌الله ‏علیه‌ و‏آله وسلّم فرمودند :
هر كس یك شبانه روز از بیمارى پرستارى كند ، خداوند ، او را همراه با ابراهیم خلیل ، بر می انگیزد و به سرعت برقى پُر درخشش ، از پل صراط میگذرد .


Image result for ‫ثواب پرستاری از مریض‬‎

آری پرستاری از مریض، وسیله ای مطمئن برای عبور از پل صراط بوده و اینچنین، هرکس که دغدغه عبور از صراط را دارد، می‌تواند از این وسیله استفاده کرده  و راه پیش روی خود را هموار نماید.
با این بیان، معلوم می‌شود که سختیهای پرستاری از بیمار، در مقابل آنچه که انسان به دست می‌آورد، هیچ و به مثابه کاهی در مقابل کوهی است.
حال که اینگونه است باید برای این امر مقدس قدم برداشت و به یاری بیماران شتافت. مخصوصا بیمارانی که همراه نداشته و نیاز به مراقبت بیشتری دارند. و هرگز این فرصت طلایی را به مثابه باری پر زحمت بر دوش خود احساس نکنیم .

اکنون که پرستاری از بیمار، وسیله‌ای است برای عبور از گردنه صراط، هر که دل در گرو سعادت خویش دارد، می‌بایست عاشقانه برای پرستاری و مراقبت از بیماران بشتابد و کمر همت برای خدمت این عزیزان ببندد.
اما توجه به این نکته ضروری است که هرچه کاری اهمیتش بیشتر باشد به همان میزان، پرداختن به آن نیز می‌بایست بیشتر شود. در مسئله پرستاری بیماران ، هم خود این مسئله اهمیت فراوانی دارد و هم پاداشی که برای آن در نظر گرفته شده بسیار ارزشمند است. چرا که اگر کسی موفق به عبور از پل صراط نشود، قافیه را باخته و جهنم و عذاب سوزان آن را برای خود خریده است.
از این رو، می‌بایست ازسویی به این کار اهتمام بیشتری ورزید و از سوی دیگر دایره پرستاری خود را وسیعتر نمود. برای توسعه میدان خدمت نیز، راه‌های زیادی فراروی انسان قرار دارد که در این میان  "وقف"، گوهر دیگریست که جلوه و درخشش ویژه‌ای هم دارد.

Image result for ‫پاداش وقف‬‎
وقف برای پرستاری از بیماران، خدمت ماندگاری است که تا قیامت می‌تواند امتداد داشته و زیر پروبال بسیاری از  بیماران رنجور وتنها را بگیرد.
با وقف برای پرستاری از بیماران، می‌توان سرپناهی مطمئن برای خدمت صادقانه و بی‌منت برای تمام بیمارانی که به نوعی نیاز به پرستاری و مراقبت دارند بنا نمود.
با وقف برای پرستاری از بیماران، می‌توان از هم اکنون تا قیامت برای بیماران غریبی که در گوشه‌ی بیمارستان یا در کنج خانه‌ای نیازمند پرستاری هستند چاره‌ای اندیشید و پرستارانی مهربان برای آنان اجیر نمود تا آنان را تروخشک نموده و دردی از دردهای آنان را بکاهند.
وقف برای پرستاری از بیماران، اجر و تأثیر فراوانی دارد. چرا که یک کار است و چند نتیجه. واقف خیراندیشی که با این انگیزه وقف می‌کند از سویی از پاداش وقف بهره مند شده و نامش در زمره واقفین ثبت می‌شود و از سوی دیگر، پاداش ارزشمند پرستاری از تعداد زیادی از بیماران نصیبش شده و نامش در زمره پرستاران بندگان خدا، ثبت می‌شود و همچنین ، با این کار برای تعداد زیادی از افراد مستعد، ایجاد شغل و کار می‌نماید.
خدمت پرستاری آنقدر ارزشمند است که علامه طباطبایی فرموده اند:


«من حاضرم ثواب تمامی نماز شب هایم را با یک شب پرستاری از بیمار عوض کنم»

 

برچسب ها: وقف، پرستاری، ثواب، بیمار، مریض، پل صراط، مومن،

تاریخ : جمعه 28 اسفند 1394 | نویسنده : افشین
انسان جایزالخطا است ! یا ممکن الخطا ، کدام یک ؟!

متأسفانه عبارت ((
انسان جایزالخطا )) اصطلاح غلطی است که بر اساس تبلیغات سوء رایج شده است. «جایز الخطا» یعنی انسان اجازه دارد که خطا نماید. در صورتی که ابداً در یک شریعت توحیدی چنین توصیه ای به انسان عاقل نمی شود . نه تنها خداوند متعال اجازه‌ی خطا نمی‌دهد، بلکه عقل سلیم نیز چنین مجوزی را صادر نمی‌نماید. بلکه «انسان ممکن الخطا» است ، یعنی امکان خطا در او وجود دارد.

Image result for ‫انسان ممکن الخطاست‬‎

مفهوم «ممکن الخطا» این است که انسان مانند سایر موجودات (اعم از ملائک، حیوانات، جمادات، نبادات و ...) مجبور نیست که بر طریق غرایز و نیازهای پست مادی و یا جبر الهی عمل کند بلکه خداوند به او عقل و اختیار داده  و همین امتیاز او را برتر از سایرین ساخته است.مثل این است که بگوییم: انسان توان خودکشی دارد و امکان خودکشی نیز برای او وجود دارد. با چنین توان و امکانی هیچ الزامی نیست که انسان قطعاً خودکشی می کند.

خداوند متعال نه تنها انسان را برای عقاب، عذاب و جهنم نیافریده است، بلکه به عنوان مخلوق برتر و خلیفه‌ی خود خلق نموده است:
«وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلیفَةً ...» (البقره – 30) ترجمه: (به خاطر بیاور) هنگامى را كه پروردگارت به فرشتگان گفت: «من در روى زمین، جانشینى [نماینده‏اى‏] قرار خواهم داد.» «وَ هُوَ الَّذی جَعَلَكُمْ خَلائِفَ الْأَرْضِ وَ رَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ لِیَبْلُوَكُمْ فی‏ ما آتاكُمْ إِنَّ رَبَّكَ سَریعُ الْعِقابِ وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحیمٌ» (الانعام - 165)
ترجمه: و او كسى است كه شما را جانشینان (و نمایندگان) خود در زمین ساخت، و درجات بعضى از شما را بالاتر از بعضى دیگر قرار داد، تا شما را به وسیله آنچه در اختیارتان قرار داده بیازماید به یقین پروردگار تو سریع العقاب و آمرزنده مهربان است. (كیفر كسانى را كه از بوته امتحان نادرست درآیند، زود مى‏دهد و نسبت به حق پویان مهربان است‏ ).

پس، ما خلیفه‌های خداوند متعال روی زمین هستیم و خلیفه باید که تجلی مستخلف خود باشد و از صفات باریتعالی «حکمت»، «علم» و «اراده» است. لذا انسان را نیز به واسطه قوه‌ی عقل، فطرت و نیز ارسال انبیاء به آنها مشرف و مزین نمود:«وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها – همه‌ی نشانه‌ها را به آدم تعلیم داد» (البقره – 31) «عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ یَعْلَمْ - و به انسان آنچه را نمى‏دانست تعلیم داد!» (العلق - 5)«هُوَ الَّذی بَعَثَ فِی الْأُمِّیِّینَ رَسُولاً مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِهِ وَ یُزَكِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفی‏ ضَلالٍ مُبینٍ» (الجمعه - 2)
ترجمه: و [خداوند متعال] كسى است كه در میان جمعیت درس ناخوانده، رسولى از خودشان برانگیخت كه آیاتش را بر آنها مى‏خواند و آنها را تزكیه مى‏كند و به آنان كتاب (قرآن) و حكمت مى‏آموزد هر چند پیش از آن در گمراهى آشكارى بودند! حال این انسانی که از سویی دارای عقل و اختیار است و از سویی دیگر توسط انبیا و سایر آیات الهی (از جمله قوانین خلقت) تعلیم شده است، باید راه درست را انتخاب کرده و در آن مسیر حرکت کند، تا رشد یابد. و بدیهی است که پس از روشن شدن راه از چاه، اگر خطا کند، به اراده‌ی خود مسیر هلاکت را انتخاب کرده است.


Image result for ‫انسان مختار است یا مجبور‬‎


چنان چه می‌فرماید: من انسان را مجبور نیافریدم، چرا که راه سعادت و گمراهی برای او روشن است. پس هر کس طغیان نکرد و از چارچوب خارج نشد و در صراط مستقیم حرکت کرد، به نقطه‌ی اوج رشد، کمال و سعادت می‌رسد: «لا إِكْراهَ فِی الدِّینِ قَدْ تَبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُؤْمِنْ بِاللَّهِ فقد استَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‏ لاَ انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ» (البقره – 255)
ترجمه: در قبول دین، اكراهى (اجبار یا کراهتی) نیست. (زیرا) راه درست از راه انحرافى، روشن شده است. بنا بر این، كسى كه به طاغوت [بت و شیطان، و هر طغیان و طغیان‌گری] کفر ورزد و به خدا ایمان آورد، به دستگیره‌ی محكمى چنگ زده است، كه گسستی براى آن نیست. و خداوند، شنوا و داناست‏.
پس، خداوند انسان را «جایز الخطا» و برای عذاب نیافریده است. بلکه برای جانشینی خود آفریده است. البته چون انسان دارای قوای متعدد و نیز اختیار است، ممکن است که در طی طریق خود خطا هم بکند «ممکن الخطا»، اما راه او روشن و امکان بازگشتش میسر است. مگر این که خود نخواهد. لذا به نقطه‌ای می‌رسد که خود انتخاب کرده است.

منبع : noorportal.net  -  کاروک







تاریخ : یکشنبه 23 اسفند 1394 | نویسنده : افشین
سه گام تا رسیدن به رحمت الهی

راه رسیدن به رحمت بی پایان الهی سه گام بیش‌تر ندارد ، که آیات 54 و 55 سوره (( زمر )) آن را به تمام مشتاقان این طریق معرفی می کنند.

Image result for ‫رحمت الهی‬‎

قرآن کریم پس از آنکه در آیه 52 به تمام بندگان گنهکار الهی مژده آمرزش تمامی گناهان را می دهد (( إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا ) ) راه بازگشت و دست‌یافتن به رحمت الهی را نیز به آن‌ها آموزش می دهد:

گام نخست : توبه و پشیمانی از گناه و روی آوردن به سوی خدا . در آغاز توصیه می کند که به سوی پروردگارتان بازگردید و مسیر زندگی خود را اصلاح کنید (( وَأَنِیبُوا إِلَى رَبِّكُمْ )).


Image result for ‫توبه و پشیمانی‬‎

گام دوم : ایمان آوردن و تسلیم بودن در برابر فرمان اوست . در این مرحله دستور این است که در برابر او تسلیم شوید و فرمانش را به گوش جان بشنوید و پذیرا گردید (( وَأَسْلِمُوا لَهُ )).

Image result for ‫ایمان و تسلیم در برابر خداوند‬‎

گام سوم : انجام عمل صالح است . بعد از پیمودن آن دو مرحله نوبت به مرحله سوم می رسد که مرحله عمل است. می فرماید: از بهترین دستوراتی که از سوی پروردگارتان بر شما نازل شده پیروی کنید (( وَاتَّبِعُوا أَحْسَنَ مَا أُنزِلَ إِلَیْكُم مِّن رَّبِّكُم )).

Image result for ‫عمل صالح‬‎

در اینکه منظور از این «بهترین چیزى كه از سوى پروردگارتان بر شما نازل شده» چیست؛ مفسران نظرهای گوناگون دارند. آنچه از همه بهتر به نظر می‌رسد این است که دستوراتی که از سوی خداوند نازل شده مختلف است ؛ بعضی دعوت به واجبات و بعضی مستحبات و بعضی مشتمل بر اجازه مباحات است؛ منظور از احسن، انتخاب واجبات و مستحبات می‌باشد؛ البته با رعایت مراتب آن‌ها.


منبع :  beytoote.com  -  کاروک


تعداد کل صفحات : 3 :: 1 2 3