تبلیغات
مذهبی

تاریخ : سه شنبه 18 اسفند 1394 | نویسنده : افشین

توجیه گناه خطری بزرگ در کمین انسان


وسوسه‌هایی‌که باعث می‌گردند، انسان مرتکب گناه شود بر دو قسم هستند :

1-گاهی وسوسه مستقیماً از ناحیه شیطان است ، که گناه را آن‌چنان شیرین برای انسان جلوه می‌دهد، که او را به انجام دادن گناهانی نظیر غیبت، تهمت، ضایع کردن حقوق دیگران ، شایعه‌ پراکنی، چشم‌چرانی، شهوت رانی ، دزدی و آزار و اذیت دیگران، و... وادار می‌سازد.

2-گاهی وسوسه خنّاس و دو پهلو است ، یعنی شیطان، انسان را به انجام معصیتی امر می‌کند، و در عین‌حال، توجیهی را نیز ضمیمۀ آن گناه می‌کند.

Image result for ‫وسوسه های شیطان‬‎

این نوع دوم وسوسه ویژگیهای بسیار زیانبارتری برای دنیا و آخرت انسان در پی دارد که در ادامه به مهمترین آنها اشاره می شود :

الف: خطر بیشتر

خطر این قسم دوم از وسوسه، به‌دلیل وجود توجیه، بسیار بیشتر از قسم اول است. زیرا انسان توجیه‌گر، خود را گناه‌کار نمی‌بیند که به فکر توبه بیفتد و تصمیم به جبران گناهان خویش بگیرد. و لذا چنان در سراشیبی سقوط، قرار می‌گیرد تا به هلاکت نهایی برسد.

ب: گناه را به نیت ثواب انجام دادن

گاهی اوقات، خطر توجیه گناه، تا حدی‌است‌که باعث می‌گردد انسان، آن عمل، را حتی به نیت ثواب و قرب به خدا، هم انجام دهد. قرآن کریم این‌گونه افراد را زیانکارترین افراد می‌داند:

«قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرینَ أَعْمالاً، الَّذینَ ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ هُمْ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یُحْسِنُونَ صُنْعاً»،[کهف 104-103]؛ «بگو: آیا می خواهید شما را از زیان‌كارترین مردم آگاه گردانم؟ آنان‏ كسانى‌‏اند كه كوشش‏شان در زندگى دنیا به هدر رفته و خود مى‏‌پندارند كه كار خوب انجام مى‏‌دهند.»

در جریان کربلا، افراد بی‌بصیرتی‌که در رکاب یزید شمشیر زدند، کسانی بودند که با توجیه اینکه حسین بن علی علیه السلام بر خلیفه وقت شورش نموده ، در مقابل امام صف کشیدند. و آن جنایت عظیم را با قصد قربت، رقم زدند. امام باقر علیه السلام مى‌‏فرماید:«سى هزار نفر در كربلا جمع شده بودند براى كشتن پسر پیغمبر «وَ كُلٌ‏ یَتَقَرَّبونَ‏ الَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِدَمِهِ» و همه آن‌ها به قصد قربت آمده بودند؛ و به حسین بن على شمشیر مى‏‌زدند تا به بهشت بروند.»

ج: راحت انجام دادن گناه

توجیه گناه که یک بیماری و بلای عمومی است، باعث می‌گردد، انسان به‌راحتى و بدون هیچ ترس اخروی، مرتکب معصیت شود که متاسفانه در جامعه کنونی بسیارشاهد چنین توجیهاتی هستیم.

مثلا برخی از افراد، گناهانی مانند رشوه را با توجیه  (( هدیه ))، تهمت را با توجیه (( همه می‌گویند ))، شرکت در مجلس حرام را، با توجیه (( یک شب که هزار شب نمی‌شود ))، ربا را با عنوان (( همه می‌خورند ))، گوش دادن به موسیقی حرام را با عنوان (( آرامش اعصاب )) و رقص را به بهانه  (( این‌که یک نوع ورزش است ))، و ...  را به‌راحتی و بدون هیچ دغدغه‌ای انجام می‌دهند.

 امام صادق علیه السلام در رابطه با توجیه گناه می‌فرمایند: «بِمِثْلِ هَذَا التَّأْوِیلِ‏ الْقَبِیحِ‏ الْمُسْتَنْكَرِ یَضِلُّونَ وَ یُضِلُّون‏» « به‌مانند این‌گونه توجیه‌های زشت و ناپسند، مردم را گمراه می‌كنند و خود هم گمراه می‌شوند.»

 د: ریخته شدن قبح گناه

با توجه به این‌که رفتارهای فردی و اجتماعی انسان، تابع ارزش‌ها و نظام ارزشی اوست، توجیه گناه  مفسده دیگری نیز در پی دارد. و آن اینست‌که باعث می‌گردد قبح گناه، به‌دلیل عادی شدن آن در جامعه، ریخته شود. و نتیجه چنین حالتی، عمومی شدن و شیوع گناه در جامعه، و تغییر سبک زندگی در جامعه می‌باشد.

ه: شیوع گناه

یکی از آفات توجیه گناه، شیوع معصیت است. و در صورتی‌كه گناه در جامعه‌ای بسیار شایع گردد خداوند بر مردمان آن ملت عذاب نازل می‌كند و این عذاب می‌تواند جنبه‌های مختلفی هم‌چون؛ از بین رفتن بركت زندگی،گسسته شدن پیوندهای خانوادگی و عاطفی ، شیوع بیماری، قحطی ، افزایش جرم و جنایت و ... داشته باشد.

Image result for ‫وسوسه های شیطان‬‎

«إِنَّ الَّذینَ یُحِبُّونَ أَنْ تَشیعَ الْفاحِشَةُ فِی الَّذینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلیمٌ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُون»،[نور،19]؛ «آنان‌كه دوست مى‏‌دارند كه در میان اهل ایمان كار منكرى اشاعه و شهرت یابد آن‌ها را در دنیا و آخرت عذابى دردناك خواهد بود. و خدا (فتنه‏‌گرى و دروغشان را) مى‏‌داند و شما نمى‌‏دانید»

بنابراین باید از کمین این خطر بزرگی که هر انسانی را تهدید می‌کند بر حذر بود. زیرا که با وجود  توجیه گناه، انسان هیچ‌گاه در صدد اصلاح خویش و جامعه بر نمی‌آید.

منبع : noorportal.net   -  کاروک


تاریخ : چهارشنبه 12 اسفند 1394 | نویسنده : افشین
عدالت چیست و عادل کیست!؟

عدالت یعنی اینکه هر مخلوقی در مسیر سرشت الهی خود طی طریق کند و از مواهب مادی و معنوی به اندازه استحقاق تکوینی و  یا لیاقتی که کسب کرده ، برخوردار شود و عادل کسی است كه: دادگر است و به كسى ستم نمى نماید و كارى را بدون حكمت انجام نمى دهد، بنا براین هرچه را مى آفریند و روزى مى دهد و آنچه را مى دهد و باز مى ستاند از روى مصلحت است اگرچه ما نمى دانیم. همانطورى كه اگر طبیبی به بیمار خود داروئى داد مى دانیم كه، در آن مصلحتى است گرچه آن مصلحت بر ما پوشیده باشد بنا بر این اگر دیدیم خداوند متعال كسى را ثروتمند و دیگرى را تهیدست نموده، و یا به یكى شرافت بخشیده و به دیگرى نبخشیده، یا یكى را مریض كرده و دیگرى سالم است، و از این قبیل كارها... باید عقیده مند باشیم كه همه اینها از روى حكمت و مصلحت است گرچه ما به حكمت آن پى نبریم.


 عدل به چه معناست؟

چنانچه در روایات آمده كه حضرت موسى(ع) از خداوند درخواست كرد: برخى از دادگریهاى خود را كه در ظاهر مشكل مى آید به او نشان دهد، خداوند به او فرمود كه به صحرا رود و بر سر چشمه آبى در كمین بنشیند تا واقعه ای را مشاهده كند. موسى (ع) بدانجا رفت و دید، اسب سوارى بر سر چشمه پیاده شد و پس از رفع احتیاج از آنجا دور شد ولى هنگام رفتن فراموش كرد كیسه پول خود را همراه ببرد.

 
پس از چندى كودكى تهی دست آمد كیسه را بر حسب اتفاق دید و برداشت و رفت سپس پیر مرد نابینایی از راه رسید و مى خواست دست و صورت بشوید كه دراین هنگام مرد سوار برگشت و چون كیسه پول خود را ندید پیر مرد نابینا را به سرقت پولش متهم ساخت، كشمكش بین این دو در گرفت تا اینكه بالاخره اسب سوار ناخواسته پیرمرد را كشت. خداوند به موسى وحى فرمود كه: اسب سوار مال پدر كودك را دزدیده بود، مال را به ورثه یعنی همان كودك برگرداندیم و پیرمرد نابینا ، در جوانی پدر اسب سوار را كشته بود كه اینك به كیفر خود رسید. این بود نمونه اى از عدل و دادگسترى خداوند، گرچه از نگاه كوته بین ، و قوانین کور ما درست نیست.

منبع : کاروک
 



تعداد کل صفحات : 3 :: 1 2 3